kalbimi hatırladım bir organ olarak değil

Yürüyorum.
Etrafa dağılıyoruz seninle.
Her yanımdan saçılıyorsun.
Tutamıyorum.
Peşinde öyle, sere serpe... Göğe ve yola karışıyorum.
Neresinden bulsam da toparlasam diyorum ucunu.
Öyle, tostoparlak.
İlk çıktığı yerden çeksem de içime, göğsümün kenarında biriktirsem... 
-Şayet becerebilirsem bunu, "Dur, çıkma" diyeceğim hemen ardından-
Fakat sen, çoktan benim üzerimden sıçrayıp, önce göğe; sonra yola saçılıyorsun.
Döne döne beliriyor parçaların, renklerin.
Kendimi kaptırıyorum.
Parçalarını yakalamayı unutup alacana doluyorum.
Ah nasıl güzel!
Şimdi tostoparlak yapsam o parçaları, yerleştirsem göğsümün kenarına.
"Lütfen" derim "Lütfen çıkma"
En azından bir süre daha..

Zira ben, işte şu halimle böyle, seni yakalayacak o yerlerde değilim.

Lalettayin

Ben bazı yerlerini bu hayatın, ezberlemişimdir.
Sırtıyla kolunun birleştiği yerdeki o benini, ezberlediği gibi sevdiğinin.
Bazı yerlerini ise hiç bilmeden geçmek isterdim.
Uyukluyorum...
Oysa bu değildi niyetim.
Gözümü kapadığımda öyle birden
Birden, açıveriyorlar içimden.
Çoktan unuttuğumu sandığım sapaklarım.

Bakıyor bakıyor.. Baktıklarını yapıyor. 
İnsan yetişkin olduğunu bir anda duyumsar.
Sonra omuzlarını ayak altına alır daha fazla yük kaldırabilsin diye.

 Sen yoksun. Tırnağımda bir oyuk var, omzumda bir esinti. Düşünmeme yardımcı oluyor.

Hamilesin. Bu senin en memeli zamanın. İki ayağının üzerinde yürüyorsun. Esprilere katılıyorsun. Tüm bunlar beni hayrete düşürüyor.

içimden bir şiir geçti, güzeldi de ve şimdi unuttum. "omuzumda tükürükler" diye bitiyordu. "omzumda" mı olmalı yoksa? hatırlarsam eğer, buraya yazar ve şair olurum. 

deniz kenarında, sanki angelopoulos filminden kaçmış gibi. kaçırılmış. öyle uzunca bomboş kayalıkta. kurulduğu sandalyesinde. arkasına yerleştirdiği gömleğiyle. beyaz. esintiye bırakmıştı kendini. zemini görmezseniz eğer, denizin üzerinde asılı kalmış sanırdınız. zaman durmuş rüzgar sürmekte. kakaolu süt içiyordu. kutudan. pipetle. film koptu.