Uyuyorum
Birdenbire
Uyanıyorum
Birdenbire

Tendom

Bacağını kesmiş, yatıyor
"Sayılı gün çabuk geçer" diyorum.
Bu benim en tiksindiğim hallerim.
Çünkü ah, en çok ben biliyorum.
Tabii ya!

Benim sayılı günüm nasıl geçecek peki? 
İçimi deşiyorlar, içim. Paramparça.

Bir onu bilmiyorum.

Mukadderat

İşleri yolunda gittikçe
Tanrı'ya ihtiyaçları olmadığını düşünmeye başladılar.

kalbimi hatırladım bir organ olarak değil

Yürüyorum.
Etrafa dağılıyoruz seninle.
Her yanımdan saçılıyorsun.
Tutamıyorum.
Peşinde öyle, sere serpe... Göğe ve yola karışıyorum.
Neresinden bulsam da toparlasam diyorum ucunu.
Öyle, tostoparlak.
İlk çıktığı yerden çeksem de içime, göğsümün kenarında biriktirsem... 
-Şayet becerebilirsem bunu, "Dur, çıkma" diyeceğim hemen ardından-
Fakat sen, çoktan benim üzerimden sıçrayıp, önce göğe; sonra yola saçılıyorsun.
Döne döne beliriyor parçaların, renklerin.
Kendimi kaptırıyorum.
Parçalarını yakalamayı unutup alacana doluyorum.
Ah nasıl güzel!
Şimdi tostoparlak yapsam o parçaları, yerleştirsem göğsümün kenarına.
"Lütfen" derim "Lütfen çıkma"
En azından bir süre daha..

Zira ben, işte şu halimle böyle, seni yakalayacak o yerlerde değilim.

Lalettayin

Ben bazı yerlerini bu hayatın, ezberlemişimdir.
Sırtıyla kolunun birleştiği yerdeki o benini, ezberlediği gibi sevdiğinin.
Bazı yerlerini ise hiç bilmeden geçmek isterdim.
Uyukluyorum...
Oysa bu değildi niyetim.
Gözümü kapadığımda öyle birden
Birden, açıveriyorlar içimden.
Çoktan unuttuğumu sandığım sapaklarım.

Bakıyor bakıyor.. Baktıklarını yapıyor. 
İnsan yetişkin olduğunu bir anda duyumsar.
Sonra omuzlarını ayak altına alır daha fazla yük kaldırabilsin diye.

 Sen yoksun. Tırnağımda bir oyuk var, omzumda bir esinti. Düşünmeme yardımcı oluyor.